Malarstwo, Moda, Podróże - Art, Fashion, Travel

"Drzewo życia", 60x30 (cm) Zapytasz mnie, „dlaczego akurat życie?” – Odpowiedź jest dość prosta. Drzewo zawsze będzie symbolem naturalnego procesu życia. Wiosna Tak jak wiosną, życie nabiera barw, smutni ludzie zaczynają żyć „naprawdę”, to w świecie natury ta pora roku nadaje początek istnienia bądź jest swoistym elementem narodzenia na nowo każdej, nawet najmniejszej rośliny. To właśnie wiosną, wszystko budzi się do życia. Nie tylko my – zwykli śmiertelnicy, ale cały mikroklimat wszystko, co nas otacza. To właśnie wtedy, wiatr pachnie inaczej, czuć tą zmianę, zmianę na lepsze.  "Lekkość wiosennego poranka", 80x120 (cm) Lato Lato, lato. Poszukujesz cienia pośród drzew lipy czy kasztanu. A co by było, gdyby nie było gdzie się skryć? W tym okresie wszystko zaczyna dojrzewać, w świecie ludzi jest to swoiste dojrzewanie a w świecie natury? Kołyszące się łany zbóż, okrywające polany zieleń. To pośród korony drzew, schronienie znajdu...

Drugi brzeg, 80x100 (cm)  Esencja delikatności i łagodności. Jednocześnie jednak ciepło barw kojarzy mi się ze starością, z postarzałą fotografią. Bardzo nie lubię brązów, pomarańczy ani kolorów w podobnej tonacji. Tak samo nie przepadam za starością. Oczywiście nie chodzi o ludzi w podeszłym wieku. Chodzi o stan ciała i umysłu, o moment, w którym już wiesz, że się rozpadasz. Patrząc na ten obraz, myślę o tej chwili, w której uznam, że jestem za stara na życie. Odczuwam nieco niepokoju i rozczarowania. Widząc to osamotnione drzewo zdaję sobie sprawę, że być może kiedyś będę tym samym. Jednostką, która albo przeżyła wielu swoich bliskich i została sama, albo która zginęła przed wszystkimi. Śmierć zabiera nas również osobno. Na końcu drogi czeka więc na każdego człowieka ta sama samotność. Jedyne ciepło, miłość, zaufanie, przywiązanie jakie możemy dawać i otrzymywać, możliwe jest wyłącznie teraz, przed nadejściem ostatecznego rozdzielenia. Wyobrażam sobie starość ...

Radosna polana, 80x120 (cm) Obrazy, takie jak ten, powstają z myślą o wszystkich potrzebujących ukojenia.  Lusia "ładuje akumulatory" i osiąga wewnętrzny spokój poprzez bliski kontakt z naturą. Bieganie, długi spacer, malowanie na zewnątrz, czy prace w ogrodzie; silne emocje najlepiej wycisza harmonia przyrody. Jej niewinność, przejrzystość i spokój. Długi spacer lasem oczyszcza organizm (pisząc to, miałam na myśli oddychanie, ale można dodać sobie aspekty duchowe i relaksację) i przywraca równowagę. Z pewnością każdy przynajmniej raz tego doświadczył.  Warto zatrzymać to wrażenie, utrwalić je na obrazie, by później móc wracać. W chwilach wzburzenia czy melancholii. Mieć na ścianie cichy, kojący, leśny azyl. Bladość i monochromatyczność gamy barwnej tego obrazu jest celowa - pozwala dostrzec zróżnicowanie faktur: miękkość mgły, delikatność traw, szorstkie, kruche gałęzie. Impresjonistyczną zabawę światłem i warstwami powietrza. Nie ma tu agresywnych kolorów i...

Chcę czerwień zerwać z kwiatów polnych, Czerwienią nocy spalić krew, Jak piersi nieba chcę być wolny, W chmury się wbić w koronach drzew.   "Pieśń o szczęściu" Krzysztof Kamil Baczyński (z książki Utwory zebrane 2)