Malarstwo, Moda, Podróże - Art, Fashion, Travel

Ludzkie dusze zaplątane w głębokie podświadomości marzeń sennych koją swym spokojem, wzburzają łagodne fale naturalnie pięknych emocji. Wyłaniające się z kompozycji twarze zatopione są w uspokajającym oceanie barw. Sen i błogość zawarte na płótnie stają się afirmacją podróży ku samoodkryciu i życiu w zgodzie ze swym wnętrzem, chwaląc swe istnienie. Energia zawarta na obrazie wyłania się aby koić sobą wszelkie zmysły i wprowadzać błogostan.

Dziewczyna lasu - delikatna, lecz dzika w swej odsłonie. Twarz jej zagubiona, włosy rozczochrane, spogląda w prawą stronę trochę wystraszona. Czyżby kogoś zauważyła?  Może ktoś jej się przygląda. W swojej delikatności jest nieco kontrowersyjna - naga. Odsłonięte ciało, a szczególnie piersi nadają jej bardziej kobiecy charakter. Nie ma w tym nic z dziecięcej niewinności. Widzimy młodą kobietę, już nie dziecko. Czyżby chciała kogoś uwieść?  Mimo wszystko jest w niej zaklęta tajemnica. Kim jest? Skąd pochodzi? Co robi w lesie? Kojarzy mi się trochę z dziećmi lasu z serialu "Gra o tron" - pierwszymi mieszkańcami Westeros. Może też ma jakieś magiczne moce i misje do wykonania...

Delikatny powiew subtelnych gałązek, bajkowych roślin wprowadza widza do świata doskonałej harmonii przyrody. Rośliny piękne w swej doskonałości tańczą swój odwieczny taniec pochwały życia. Powiewające na wietrze różowawe sploty łączą się wyjątkową kompozycję dynamicznie poruszających się linii, które hipnotyzują głębią barw i odcieni. Różowe kolory tańczą niczym trawy poruszane boskim tchnieniem.

Splatające się struktury świadomości oraz podświadomości, które choć na pierwszy rzut oka nie są połączone, to istnieją w swoistej symbiozie. Delikatne, zwiewne, unoszące się struktury, niczym mgła lub dym, są tak naprawdę niezwykle trwałe i codziennie oddziałują na świat rzeczywisty. Niesamowite, tańczące struktury tworzące niby budynki utworzone z mozolnej gmatwaniny linii stanowią pierwszy plan sennej panoramy przeglądającej się w tafli wodnej. Surrealistyczne niby góry - niby katedry budują atmosferę tajemniczości wprowadzają widza w nadrealistyczne scenerie snów.

ms i ms2 Wystawa będzie czynna do 27 sierpnia 2017r Zachęcamy do obejrzenia :) Kilka moich obrazów o podobnej tematyce :)

       Rzeka pełna krwi i wyrastające z niej kawałki ludzkiego ciała. Trochę brutalnie, ale szczerze. Właśnie to widzę. Ten obraz i ja to miłość od pierwszego wejrzenia :-D Bynajmniej nie dlatego, że jestem seryjnym mordercą ze skłonnością do uwielbiania rozczłonkowanego ciała. Po prostu widzę po części wijące się elementy, a takie secesyjne podejście do malarstwa jest jedną z moich ulubionych tendencji. Widzę w tym też trochę Beksińskiego. Może nie są to duże fragmenty. Może nie jest to odbicie lustrzane. Ale widzę go w ostrych barwach różowej krwi i ludzko wyglądających pnączach. Mimo tego koloru, myślę tylko o tym i o marze sennej. Nie jest to koszmar. Ale budzi niepokój. Jakaś mistyczna kraina spowita mgłą, mrokiem, grozą. Ale nie ciemnością. Dla mnie to fascynujące, że Mariola za pomocą tak dziewczęcej barwy ukazała większą grozę niż wykorzystując po prostu odcień czerni czy szarości. Na tym obrazie prawie nie ma ciemnych miejsc! Chyba...