Malarstwo, Moda, Podróże - Art, Fashion, Travel

Łagodność, wrażliwość, tęsknota za minioną epoką. Młodość na zawsze przeniesiona na płótno. Nostalgiczne, kobiece spojrzenie na czasy socrealizmu. Delikatna twarz ujęta wśród rozkwitającej natury wyraża miłość do przyrody. Portret przynosi na myśl sztukę realizmu socjalistycznego, choć stworzony już w XXI wieku, pokazuje osobiste ujęcie tego nurtu przez artystkę. Nadaje mu spokojnego charakteru, uwrażliwia i łączy z naturą. Odchodzi od typowej myśli tego gatunku na cześć kobiecego piękna, niweluje jego pierwotne przesłania i dodaje swoją własną interpretację.

                  Pomyślałam, że w te upalne dni podzielę się z Wami tak samo słonecznym obrazem jakim jest "Aztecka Bogini Słońca". Na pierwszy plan wysuwa się oczywiście nasza bogini. Jest naga, jej skóra utrzymana jest w złotym kolorze. Za nią układają się jakieś znaki, fale przypominające azteckie symbole. Możemy dostrzec, że z nich układa się korona i skrzydła. Znaki emanują blaskiem i przepasają naszą boginie. Mamy wrażenie, że te fale wirują , bije od niej blask. Znajduje się ona w epicentrum promiennego wszechświata. Możemy przypuszczać też, że jest to jakaś świątynia wyłożona niecodziennymi płytkami. Cały obraz tańczy wokół niej. Tło przypomina wirujące fraktale. Bogini ma krótkie bądź związane włosy. Jej twarz jest pogodna, ciepła. Bije z niej cierpliwość i wyrozumiałość. W jej oczach widimy doborć. Spojrzenie jest przenikliwe, uważnie patrzy się w dal. Jest w coś zapatrzona. Możemy przybuszczać, że byłaby wyrozumia...

Dziewczyna lasu - delikatna, lecz dzika w swej odsłonie. Twarz jej zagubiona, włosy rozczochrane, spogląda w prawą stronę trochę wystraszona. Czyżby kogoś zauważyła?  Może ktoś jej się przygląda. W swojej delikatności jest nieco kontrowersyjna - naga. Odsłonięte ciało, a szczególnie piersi nadają jej bardziej kobiecy charakter. Nie ma w tym nic z dziecięcej niewinności. Widzimy młodą kobietę, już nie dziecko. Czyżby chciała kogoś uwieść?  Mimo wszystko jest w niej zaklęta tajemnica. Kim jest? Skąd pochodzi? Co robi w lesie? Kojarzy mi się trochę z dziećmi lasu z serialu "Gra o tron" - pierwszymi mieszkańcami Westeros. Może też ma jakieś magiczne moce i misje do wykonania...

Splatające się struktury świadomości oraz podświadomości, które choć na pierwszy rzut oka nie są połączone, to istnieją w swoistej symbiozie. Delikatne, zwiewne, unoszące się struktury, niczym mgła lub dym, są tak naprawdę niezwykle trwałe i codziennie oddziałują na świat rzeczywisty. Niesamowite, tańczące struktury tworzące niby budynki utworzone z mozolnej gmatwaniny linii stanowią pierwszy plan sennej panoramy przeglądającej się w tafli wodnej. Surrealistyczne niby góry - niby katedry budują atmosferę tajemniczości wprowadzają widza w nadrealistyczne scenerie snów.

Delikatny powiew subtelnych gałązek, bajkowych roślin wprowadza widza do świata doskonałej harmonii przyrody. Rośliny piękne w swej doskonałości tańczą swój odwieczny taniec pochwały życia. Powiewające na wietrze różowawe sploty łączą się wyjątkową kompozycję dynamicznie poruszających się linii, które hipnotyzują głębią barw i odcieni.